در آخرين آيه مورد بحث با قاطعيت و صراحت خبر از وقوع قيامت مىدهد مىگويد : « ساعت ( روز قيامت ) به طور مسلم خواهد آمد ، و شك و ترديدى در آن نيست ، ولى اكثر مردم ايمان نمىآورند » ( * ( إِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ ) * ) . كلمه « ان » و « لام » در « لاتية » و جمله « لا ريب فيها » همه تاكيدهاى مكررى است بر محتواى اين جمله كه قيام قيامت است ، و از آنجا كه در آيات قرآن دلائل بسيارى براى اين رستاخيز بزرگ اقامه شده در پاره اى از موارد بدون ذكر دليل ، و به عنوان يك مساله قطعى از آن بحث كرده و مىگذرد . « ساعة » به گفته « راغب » در « مفردات » در اصل به معنى « جزئى از اجزاء زمان » است و از آنجا كه وقوع قيامت و حساب انسانها در آن روز به سرعت انجام مىگيرد از آن تعبير به « ساعة » شده است . اين تعبير دهها بار در قرآن مجيد به همين معنى به كار رفته ، منتها گاه در مورد خود قيامت است ، و گاه در پايان جهان و مقدمات رستاخيز ، و چون هر دو با يكديگر پيوند دارند ، و هر دو به صورت ناگهانى رخ مىدهند از هر دو تعبير به « ساعة » شده است ( 1 ) . اما اينكه مىگويد : « اكثر مردم ايمان نمىآورند » نه به خاطر آن است كه مساله قيام قيامت مطلبى مخفى و مبهم است ، بلكه يكى از علل عمده انكار قيامت تمايل به آزادى در بهره گيرى بى قيد و شرط از دنيا و هر گونه هوسرانى و هوسبازى است ، از اين گذشته آرزوهاى دور و دراز مانع از آن مىشود كه انسان به فكر قيامت باشد و نسبت به آن اظهار ايمان كند .

--> ( 1 ) در مورد نامگذارى قيامت به « ساعة » بحث مشروحترى در ذيل آيه 12 سوره روم ( جلد 16 صفحه 380 ) آورده ايم .